Soms merk je dat overleggen stil of oppervlakkig worden, terwijl daarbuiten van alles wordt besproken. Mensen houden zich in, stemmen één op één af en zeggen niet alles hardop. Zo ontstaat een wandelgangcultuur waarin vertrouwen afneemt, irritaties groeien en het lastig wordt om te zien waar je moet ingrijpen. Het gesprek verschuift naar plekken waar het niet hoort, en dat werkt door in de samenwerking.
Een wandelgangcultuur ontstaat niet zomaar. Vaak is er iets wat niet wordt gezegd, niet wordt opgepakt of niet veilig voelt om te benoemen. Teams gaan dan zoeken naar andere manieren om spanning kwijt te raken: subgroepen vormen, zich terugtrekken of juist scherp worden naar elkaar. Leidinggevenden zien het gebeuren, maar komen er niet doorheen. De oorzaak zit zelden in de intentie van mensen, maar in wat er onder de oppervlakte speelt en geen plek krijgt in het gewone gesprek.
Wij kijken bij wandelgangcultuur naar wat er in de onderstroom gebeurt. We maken zichtbaar waarom gesprekken niet meer op de juiste plek plaatsvinden en wat er nodig is om dat te herstellen.
We denken graag met je mee.
